Heb je nog oude foto’s, informatie ove SKB, enz.? Laat het ons weten!
Lees >hier een historiek over het Berlaarse voetbal door de Heemkring en Oudheidkundige Kring Berlare naar aanleiding van de tentoonstelling in 2002 over het Berlaarse voetbal.

Halverwege de zestiger jaren besliste het roemruchte FC Berlare onder leiding van dhr Van der Snickt Arthur als voorzitter en dhr Van de Wiele Frans als secretaris om de jeugd in Berlare een kans te geven tot voetballen. Enkele jongens waren ons reeds voor, oa Buyle Jan, De Schrijver Philemon, Persijn Roland, Vanhouwe Eric, Van der Meirrsche Freddy, Eeckhout Roger, … Als jongsten gingen wij van start onder de deskundige leiding van trainer Laurent Veldeman en meteen was het al in de roos: SK Berlare had een kampioenenploeg met de knapen. De spelers van onze kampioenenploeg waren De Kegel Jozef, De Rouck Johny, Arbijn Albrecht, Van Goethem Roger, De Ras Marcel, Buyle Yvan, Vanhouwe Danny, Van de Wiele Eric, De Ridder Ronny, De Grauwe Alfons, Melis Luc, Leys Eric, Bracke Guido, Bicqué Abdon en Pierre de Letter. Rond het jaar 1968-1969 was de groep bijna intact gebleven, en werd zij versterkt door de komst van Roggeman Mark. De trainer was in die periode Mark de Smet (ex KAVD) en de fysieke trainingen kregen we van Van Hyfte Roger, momenteel voorzitter van SK Berlare. De afgevaardigde was Van Zwalm Leonard en de functie van jeugdverantwoordelijke werd ingenomen door De Meyer Hendrik.

De ingang van het ontstaan is toen begonnen. Hendrik vond dat wij i.v.m. uitrusting maar karig bedeeld waren en besloot er iets aan te doen: Samen met Volleyclub Thunderballs Berlare organiseerden het merendeel van onze ploeg een tombola, gespreid over twee weken. De hoofdprijs was een varken. En hoewel de voorzitter er niet akkoord mee ging, vertrokken we de eerste zaterdag van deur tot deur op stap.
De daaropvolgende zondag moesten wij een wedstrijd spelen om 10 uur ‘s morgens. Na de opwarming werden wij allen bijeengeroepen in de kleedkamers, waar onze toenmalige voorzitter de paspoorten doornam en de vraag stelde welke spelers de voorgaande avond op stap waren geweest. We mochten verder voetballen op voorwaarde dat het ingezamelde geld ingeleverd werd. Dit werd door de spelers geweigerd en de voorzitter ging over tot de schorsing van spelers met een forfait als gevolg. De geschorste spelers bleven niet bij de pakken zitten en samen met Hendrik en hun ouders staken ze de koppen bijeen in het lokaal van Vera en Petrus Droeshout. De spelers zochten een veld en bouwden het om tot een voetbalterrein zodat ze hun hobby verder konden beoefenen. Het terrein was gelegen in de Eremijtewegel en eigenaar was Ceriel Beelaert. Omkleden en douchen gebeurde in “de Move”, het legendarische jongerencentrum in de Warande. De club ging van start in het Katholieke Sportverbond, omdat ze bij FC reeds aangesloten waren bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond.
In café “Den Engel” van Roger Beelaert en Angelle werd de naam SK Berlare gekozen. Er werd voor rood en wit geopteerd als officiële kleuren met het rood als de kleur van hun opstand tegen het beleid van FC Berlare.
Om de conditie op peil te houden werd er regelmatig gevoetbald tegen caféploegen uit Berlare en jeugdploegen uit de streek.

Omdat het plein in de Eremijtewegel slechts een tijdelijke oplossing kon zijn, zochten oa Remy Buyle, Clement De Rouck, Edgard Van Accoleyen, Leonard Van Zwalm, André De Dekker, Mark Heirman, Hendrik De Meyer, Sacré Henri,Vanhouwe Hector en Clerikx Julien (dezen zouden later het gros van het bestuur van de club gaan vormen met Remy als voorzitter) een andere oplossing. Er werd een veld gevonden in Bosstraat bij Maria en Charel. De kleedkamers waren de lichtjes verbouwde koeienstallen en de spelers moesten zich redden met emmers en kuipjes om hun te wassen. De eerste officiële wedstrijd in het KVS was voor de beker tegen Burst. De partij werd voorafgegaan door een inwijding van de toenmalige pastoor. SK Berlare won de partij met 5-3.
De spelers eindigden het eerste jaar in het KVS als tweede en het daaropvolgende jaar werd SK Berlare kampioen. Ondertussen was er al een reserveploeg bijgegroeid, dewelke ook telkens meedraaide in de kop van het klassement.

Na twee jaar voetbal in het KVS werd er beslist naar dhr Van de Wiele toe te stappen met de vraag de geschorste spelers vrij te geven en hun zo de kans te geven terug naar de Koninklijke Belgische Voetbalbond terug te keren. Dhr Van de Wiele en het in eerste provinciale spelende FC Berlare waren inmiddels al verhuisd naar Overmere door onteigening van het terrein van FC Berlare. ’s Avonds laat is men tot een akkoord gekomen en zo is SK Berlare gestart in vierde provinciale van de KBVB. Het vrijgeven gebeurde uit geldnood en onder druk van de bestuurslui van Overmere, waar FC reeds met was gefusioneerd. Het bedrag van 100.000 frank werd door enkele sponsors bijeengebracht, waaronder Hendrik de Meyer en Lucien Vercruyssen. Een ander voetbalplein was broodnodig, ook omdat het huidige niet voldeed aan de gewenste afmetingen van de KBVB. Iets verder op de weide werd dan ook een nieuw voetbalveld gemaakt met steun van het gemeentebestuur en Dhr. Vercruyssen Lucien (ex ere voorzitter). Met hulp van allen die SK Berlare nauw aan het hart lag werd er zwaar gewerkt om de reeds eerder gebouwde kantine te verplaatsen naar het nieuwe voetbalplein. Er werden ook nieuwe kleedruimtes gemaakt toen. Het oude veld werd behouden, want er was een forse groei aan jeugdspelers en een tweede plein was een must om iedereen die voetbalde bij SK aan zijn trekken te laten komen. De eerste trainer in de KBVB was Beelaert Roger en deze werd opgevolgd door Veldeman Laurent, Mellaerts, Klopterop, Van Kerschaver Rodulf (zorgde voor promotie naar derde provinciale), …

SK Berlare groeide en bloeide. Het bestuur, de spelers, de supporters en nog veel meer om op te noemen hielp aan de groei van de club. Het voetbal leefde weer in Berlare!
SK Berlare had veel vreugde en verdriet, zowel bij spelers als bij bestuursleden: promoties van vierde naar derde naar tweede provinciale en vele kampioenenploegen bij de jeugd. Maar verdriet hoort er ook bij en daarom wil ik nog enkele namen van veelbelovende talenten vernoemen: Roeland Lionel, De Rouck Danny, De Vuyst Kurth, André en Waegeman Jo. Mensen die zeker en vast moeten vermeld worden, maar ondertussen al overleden zijn: Clement de Rouck (één van de steunpilaren en eerste uitbater van de kantine), Omer Wesemael, Janssens Achile. Ook al zijn er vele namen gevallen zijn er nog velen die hun steentje bijgedragen hebben tot wat SK Berlare nu is: Van Houwe Maurits, Janssens Edmond, Dhooms Fred, Vanhouwe Danny, Janssens Etienne, Verstuyft René, Bosman Frans, Persijn Roland, Van der Meirssche Eddy en Van der Meirrsche Freddy en nog vele anderen. Ook nog even vermelden dat vele vrouwen ’s zondags of op andere activiteiten telkens paraat waren achter de toog te staan.

Door De Rouck Johny